IK HEB ME VANDAAG LOSGEHAKT

Ik heb me vandaag losgehakt van het schoolplein.
De dikke kabels die om mijn middel, mijn benen en ziel zaten verbonden heb ik huilend doorgehakt.
Eerst lukte dat niet.
Er kwam , bij pogingen van verwijdering, een enorm gekerm los uit het diepste van mijn zijn.
Ik spartelde nog wat eng aangepast in verscheidene bleek vermomde gestaltes tot ook zij zich tegen mij keerden en ik mezelf kon bevrijden van een schoolplein waar het normaal is om karakters te vermoorden en de onzichtbare lafheid van de ander zich welig tierend voortbeweegt.
Ja, toe , op schoolpleinen wordt gespeeld, zegt men.
Doch alle sporen die mensen achter laten behoort tot hen, roept mijn waarheid wanhopig.

Vandaag heb ik me losgerukt van een plek waar ik mijn hart aan heb verpand, waar al mijn vrijwilig weggegeven, door drang gedreven zielsverroerselen heb gedropt , nu gevangen wachtend op een niet bestaande verlossing.
Op die plek , die plek die eens van mij was, waarvan ik hield, staat men niet eens te wuiven, te snikken zonder enig afscheid, geen woorden, enkelt leegte die veel zegt over de aard van het zichzelf kleingemaakte dier dat zich mens noemt , al pochend voortbeweegt in de eigen nauw geconcentreerde ego strelingen.
De massa s blijven kussen , plakkend aan elkaars affectiegebrekkige klittende roestige stilstaande kuren , onderwijl de ander onder de tafel wegschuivend duwend , na porrend in het donkere stinkende karakterloze waarheids uur wit weggetrokken weggemoffeld achter blijft.

Met een verse blinkende scherpe bijl heb ik mezelf bevrijd van een plek die mij tergend krenkend zonder beweging gevangen hield.
Een plek waar ik niet meer kon zijn wie ik was en me onterecht met mijn eigen beeldende woord uitspattingen als een valse boemerang vermoorden door hen die slangen op hun tongen hebben wonen.
Een plek met jaloerse schoonheid en profilaties van elkanders schadeloostellings muren die me wederom in mijn lot weten te isoleren.

Ik heb me vandaag losgerukt van een schijnheilige schijnwereld waar mijn authenticiteit alleen door de slimmere is gezien, zij die zich bevrijdde en vanuit een andere wereld de realiteit durven bezien.
Niks geen grauwe massa gepeupel glurende zuren die zich nog in mij kunnen verbijten.
Ik ben vrij en kruip nu door mijn eigen modder in eigen solitude losgeslagen levensvuur.

VOLKSKRANTBLOG BLOKKEERT OPENBARE OMGEVING VAN ISIS NEDLONI

Sinds enkele dagen worden verschillende bibliotheken op een vreemde manier met het volkskrantweblog geconfronteerd.
Sinds ik daar uit onmacht en boosheid op de bieb een anoniem blogje STRAATHOND had aangemaakt en toen later via mijn geblokkeerde thuis pc, door inklikken, mezelf verraden heb, is mijn streek aan de beurt.
Niemand uit de omgeving kan meer via de verschillende biebs, die blijkbaar een gezamelijke internet lijn hebben, op het volkskrantblog komen.
De redactie zal daar binnenkort bericht over krijgen.
THE BIG BROTHER IS WATCHING YOU PARADE IS BEGONNEN!

DE VOLKSKRANTBLOG TIJD HAPT ME OP

Nog steeds vreten ze aan me
de tijd
de afstand
de vewijdering.....

Ze knabbelden telkens stukjes uit mijn ziel, zij die weg hadden moeten blijven met snijdende enge woorden, stekende chronische roddelspelen die gedrenkt in valse interpretaties als wezels verder kruipen.....de lafmensen van de virtuele wereld.....de schijnheilige BIG BROTHER fanaten van het volkskrantweblog waar men mijn BLOG www.volkskrantblog.nl/blog/598 doodde en ik al mijn beeldende uitspattingen, mijn schone proza woorden en mijn liefde heb moeten verlaten om als onterechte verbanneling in het virtuele netwerk te verdwalen.

Goed, ik strijk hier neer.
Ik strijk hier neer.

Doch zo alleen.
Zo alleen.
Wie ziet mij?
Wie vangt de taal uit mijn ziel op?
Wie vangt mijn beelden?

Het virtuele
ze is niets voor mij......

Al die lafbekjes en frusto s met hun dunne droge mondjes die gif in mijn oren duwden of klakkeloos brandende vloeistof in mijn mond hebben gekieperd om dan vervolgens zonder enige vormen van gewetens bezwaren weg glippen en verder te leven met de meest schijnheiligste grijns op hun grauwe ongewassen bekjes waar tandeloosheid van hun ziel welig doorgroeit als niet uit te roeien onkruid .
Men had geen eigen inzicht in de eigen rol en projecteerde zo grof haar of zijn frustraties op mij, daar lusten zelfs de koeien geen brood van.....het is niets...het is stinkende lucht van lege woorden die soms de ander kunnen vernietigen.
De virtuele mens.
Sommigen fungeren als halve criminelen in fatsoenlijke burgermansjasje met tuitmondjes die zich zelf naar binnen zuigen zonder ooit de ander te hebben aangeraakt.
Laat staan lief gehad te kunnen hebben.

De virtuele mens.
Ik heb de schoften ontmoet.
Niet alleen in mijn leven
ook hier.........
niet hier....maar daar....ach, u begrijpt me wel........

GE iso LEERD

ISIS NEDLONI S VOLKSKRANTBLOG EN MIJN WEGGEPROPTE LIPPEN

Twee jaar lang heb ik 966 blogs over mijn taal kunst verroerselen vaak met plezier weggegeven op het

www.volkskrantblog.nl/blog/598 .

Twee jaar lang ben ik ook chronisch getreiterd door domme gefrustreerde lieden omdat ik soms te confronterend en wakker geemancipeerd was.

Na een jaar nam ik geen deel meer aan de discussies en kwam alleen nog op reactieruimtes die ik vertrouwde.

Doch rond augustus dit jaar belandde ik weer in twee slangenkuilen en werd toen voor twee weken geschorst omdat ik overgeproportioneerd had gereageerd.

Taal is immers mijn enige wapen zonder wapen te zijn of te willen worden.

Tijdens deze schorsing maakte ik een onnozele opmerking zodat de redactie een aanleiding gaf om mij permanent van het vkblog te verwijderen. Zie de aanleiding op www.volkskrantblog.nl/bericht/146415

Ik accepteer deze weblog BIG BROTHER mentaliteit niet daar ze tegen de eigen spelregels in dreunen.

Ik ben onterecht van het weblog verwijderd en ga daar werk van maken.

Ondertussen komen er verschillende gevoelens in mij los die getekend en geschreven dienen te worden.

Gelukkig is daar op mijn eigen blog plaats voor...........